Laat je gidsen door verhalen

Mag ze de moeder van haar dochter blijven?

Na het schoolverzuim van dochter, volgde leerplichtambtenaar, waarna jeugdzorg. Eindigend in de rechtszaal vanwege een dagvaarding aan het adres van moeder: Onder Toezicht Stelling. Mag de vrouw nog moeder van haar dochter zijn? (meer…)
Lees verder

Ode aan het onverklaarbare

Het bioritme van Arend is ernstig verstoord. Natuurlijk, dat krijg je van dat heen en weer gevlieg tussen het land van de rode aarde en de Nederlanden. Het lijkt wel of niet alleen zijn automatische piloten ontregeld zijn, ook de seizoen zijn met elkaar aan het bekvechten. Een verhaal over sterven van de dorst en een engel. (meer…)

Lees verder

Ontwapend in Kenia

Kenia, het land van de rode aarde, maakte korte metten met mijn Westerse referentiekader. Eenmaal de ogen schoon gewassen, mocht het vreemde het aanbiddelijk vreemde zijn. Een verhaal over een ontmoeting op de waterput.
(meer…)

Lees verder

Stilte

Een vrouw ligt in een bed in een volslagen verwoest huis. Het dorp waar ze vandaan komt, is in beslag genomen. De vrouw leeft tussen vlucht en apathie. Naarmate de tijd verstrijkt, concurreren herinneringen van weleer met de omringende werkelijkheid van een voortwoekerende oorlog.

(meer…)

Lees verder

Voordat het ochtendlicht aanbreekt – De weg van de engelen, deel 6

Zit hij nou te lezen of tuurt hij voor zich uit langs zijn blote voeten steunend op de leuning van de veranda? “Hé,” roept de vrouw zachtjes, “denk je niet dat het weer eens tijd wordt dat we langs de engelenweg gaan? Ik heb zo’n raar gevoel. Arend is steeds in onze buurt.” “En jij denkt zeker dat hij ons iets wil vertellen.” De man blikt geamuseerd. Of plaagt hij haar nou? “Ja, dat denk ik zeker.” Hij kan zijn glimlach nog maar ternauwernood onderdrukken als hij met zijn voeten de schoenen naar zich toetrekt. Arend zal niet van hun zijde wijken,

(meer…)

Lees verder

Liefdestranen – De weg van de engelen, deel 5

Zijn vriend de ijsvogel is er niet, ziet de arend al van grote afstand. Maar de jonkvrouw, de aanbeden geliefde van zijn vriend, zit daar wel. Met haar veren in de war alsof ze net uit een gevecht komt. De arend zijgt naast haar neer: “Waar is je minnaar die hier weken achtereen heeft zitten smachten?” Al haar bravoure is verdampt tot een zielig hoopje. “Ik niet weten. Verlaten, mij,” piept ze. Nederlands niet helemaal op orde, noteert de Arend. “Deze gast heeft je niet verlaten. Hij is weg. Daar gaat dit verhaal over. Voor straf moet je luisteren.”

(meer…)

Lees verder

Over Louis Andriessen en de noot die hem thuis brengt

Als een kat moet je hem benaderen. Op de loer liggend. Spiedend. Achteloos de nagels in- en uittrekkend. Je moet die nagels vijlen als een dame, onderwijl keuvelend over schijnbaar triviale zaken. Want al vindt de componist alles belangrijk, bij de verkeerde toonzetting wordt dat alles opeens tot vervelens toe banaal. Te gewild en te gekunsteld. Toch ging het eigenlijk al bij binnenkomst fout.
(meer…)

Lees verder

Van wachten naar de beweging van verlangen – De weg van de engelen, deel 4

Van de verte zag de ijsvogel zijn vriend de arend aankomen. Statig en onverstoorbaar, zeker. Maar ijsvogel zag ook de opwinding van zijn vriend. Onbedwingbaar, glimlachte ijsvogel. “Yo camerado,” brieste de arend bijkans, “ik heb de stem van verlangen gehoord.” IJsvogel voelde een tinteling tegen zijn botten, zijn stem verhief zich: “Vertel!” “Ik was erbij camerado, het engelenbeeld heeft me ingefluisterd.” “Nu je mond houden, mijn vriend, vertel je verhaal. Later, later praten we.”
(meer…)

Lees verder

De weg van de engelen deel 3

“Dat wat jou weerhoudt, mijn camerado, om in beweging te komen, is misschien wel een blokkade voor je kwetterende geliefde om naar jou toe te vliegen.” Ik schrik van de woorden van mijn vriend de visarend en laat even de kleuren van mijn vleugels schitteren. “Jij bent bedwelmd door de engelenbeelden,” schiet ik terug. Zijn ogen stralen een hypnotische concentratie uit: “Hoog in de lucht heb ik een engelenbeeld gevolgd die tot leven gekomen naar een aftandse hut in een kraal ging. Het was nacht. Luister goed naar mijn verhaal.” Laat je hart openen, wil hij eraan toevoegen. In plaats daarvan spreidt hij zijn vleugels.
(meer…)

Lees verder

De weg van de engelen deel 1 & 2

Mijn vriend de visarend vertelt engelenverhalen.
Mijn vriend de visarend zijgt naast me neer. Hoe doet hij dat toch? Uit het niets is hij er, ontzagwekkend groot als zijn toewijding. Hij knikt me eens toe: “Zit je nog steeds te wachten op je geliefde? Ik hoor haar kwetteren een paar takken verderop. Altijd het hoogste woord. Vriend, jouw geduld is eindeloos.” “Dat hoop ik, visarend. Goed dat je er bent. Wat kom je me brengen?” Zijn statigheid verandert in beroering, woorden struikelen: “Er gebeurt iets geks in de mensenwereld daar in het verre zuiden. Een vrouw en een man beeldhouwen engelen uit het leem van de aarde. Engelen die ’s nachts gaan leven. Moet je horen. Je hebt toch tijd zat.”

(meer…)

Lees verder

Ruimte voor woorden

Na-Hustle Ku-Achieve Life Poa Nipo!

Deze website ‘Ruimte voor woorden’ is een plaats van ontmoeting, een uitwisseling van woorden, gedachten en inzichten.  Van mooie verhalen die steeds vanuit een andere invalshoek een ander perspectief op onze werkelijkheid geven. Want in onze vloeibare samenleving is verandering de enige constante, zoals filosoof Zygmunt Bauman zegt. Verhalen zijn dan onze bakens, ze kunnen ons gidsen.

Inderdaad, dat zijn geen korte verhaaltjes, je hebt er tijd voor nodig. Trage vragen over waar en wie we zijn en mogelijk worden, vergen denkruimte en –tijd.

De onderwerpen van de verhalen zijn zeer uiteenlopend. Wat de verhalen wel verbindt, is dat de schrijvers verlangen naar mooie woorden en vergezichten.

Wees welkom in deze ruimte.

Karin Melis

Aanraders om te lezen